اختلال نعوظ (ED) چیست؟ اختلال نعوظ به عدم توانایی در ایجاد یا حفظ نعوظ بهاندازه کافی سفت برای برقراری رابطه جنسی گفته میشود.
۳ علت اصلی اختلال نعوظ در آقایان عبارتند از:
۱. فشار خون، دیابت و چربی خون (غلظت خون)
۲. استرس، اضطراب عملکرد و افسردگی
۳. مصرف سیگار، الکل و عدم فعالیت بدنی
آنچه در این مقاله یاد میگیرید:
| بخش مقاله | آنچه میخوانید |
| نعوظ چیست و چه علائمی دارد؟ | تعریف فیزیولوژیک و مکانیسم نعوظ در مردان. |
| علت زود شل شدن نعوظ در جوانی | بررسی نقش استرس، واریکوسل و بیماریهای زمینهای. |
| درمان اختلال نعوظ با دارو | بررسی داروها و خواص آن ها |
| تقویت نعوظ در طب سنتی | برای اختلال نعوظ چه بخوریم؟ |
| اختلال نعوظ در زنان | بررسی پدیده مشابه در بانوان و اختلالات برانگیختگی. |
| سوالات متداول | پاسخ به سوالاتی مثل «آیا اختلال نعوظ باعث ناباروری میشود؟» |
اگر الان در حال خواندن این جملات هستید، احتمالاً لحظات سختی را پشت سر گذاشتهاید؛ لحظاتی پر از تردید، اضطراب و شاید هم احساس تنهایی. به عنوان یک درمانگر، اولین چیزی که میخواهم به شما بگویم این است: «آرام باشید، شما تنها نیستید و این مشکل تعریفکننده هویت یا مردانگی شما نیست.» در اتاق درمان، ما به اختلال نعوظ نه به عنوان یک بنبست، بلکه به عنوان نشانهای نگاه میکنیم که میگوید بخشی از روان یا جسم شما نیاز به مراقبت و توجه بیشتری دارد.
ما اینجا هستیم و قصد داریم بهتون کمک کنیم تا بتونید مناسبترین روانشناس رو برای خودتون انتخاب کنید؛ کسی که فضای امن اتاق درمان را برای شما بازسازی کند تا بتوانید بدون خجالت، درباره گرههای ذهنی، استرسهای پنهان یا اضطراب عملکرد صحبت کنید.
گاهی برداشتن اولین قدم حضوری سخت است؛ در چنین شرایطی، استفاده از مشاوره جنسی میتواند سد خجالت را بشکند و راه را برای بهبودی باز کند.
نعوظ چیست و چه علائمی دارد؟

وقتی در اتاق درمان درباره این موضوع صحبت میکنیم، همراه با مراجع به دنبال این هستیم که ببینیم بدن او چه داستانی را روایت میکند. به زبان خیلی ساده، اختلال نعوظ (ED) یعنی زمانی که شما برای شروع یا حفظِ کیفیتِ نعوظ به شکلی که یک رابطه جنسی رضایتبخش داشته باشید، با چالش مواجه میشوید.
بسیاری از مراجعین من در ابتدا فکر میکنند این فقط یک مشکل فیزیکی است، اما در واقعیت، ذهن و بدن در یک پیوند تنگاتنگ هستند. ما قصد داریم بهتون کمک کنیم تا بتونید مناسبترین روانشناس رو برای خودتون انتخاب کنید تا متوجه شوید آیا این علائم ریشه در استرسهای کاری، اضطرابهای پنهان یا مسائل عاطفی دارند یا خیر.
علائم اختلال نعوظ معمولا خودش را به سه شکل نشان میدهد:
- دشواری در شروع: زمانی که با وجود میل جنسی، بدن همراهی نمیکند.
- دشواری در تداوم: زمانی که نعوظ برقرار میشود اما در میانه رابطه از بین میرود.
- کاهش میل جنسی: وقتی که به مرور زمان، تمایل شما برای برقراری رابطه کمتر از قبل میشود.
اگر این نشانهها را به صورت مستمر (مثلا برای چند هفته یا ماه) تجربه میکنید، یعنی زمان آن رسیده که با یک متخصص گفتگو کنید. برای کسانی که شاید در ابتدا تمایل به مراجعه حضوری ندارند، مشاوره تلفنی یک فضای کاملاً امن و محرمانه فراهم میکند تا بدون دغدغه اولین قدم را بردارند.
چرا شناخت نشانه های نعوظ مهم است؟
شناخت این علائم به ما کمک میکند تا بفهمیم مشکل در کدام مرحله از چرخه پاسخ جنسی شما رخ میدهد. در اتاق درمان، ما با بررسی همین جزئیات ساده، گرههای بزرگ ذهنی را باز میکنیم. یادتان باشد که آگاهی از این علائم، نیمی از راه درمان است.
علت اختلال نعوظ

حقیقت این است که نعوظ، یکی از پیچیدهترین و حساسترین فرآیندهای بدن است؛ چیزی شبیه به یک مدار الکترونیکیِ فوقحساس که کوچکترین نوسانی در هر کجای زندگی میتواند فیوزش را بپراند.
ببینید، برای اینکه یک اتفاق ساده مثل نعوظ بیفتد، باید یک تیم بزرگ از مغز، اعصاب، هورمونها و رگهای خونی باهم هماهنگ باشند. اگر فقط یکی از اینها ساز مخالف بزند، کل پروسه متوقف میشود. بیایید این علل را با هم کالبدشکافی کنیم، اما به زبان خودمان:
۱. عوامل عروقی
من همیشه به مراجعانم میگویم نعوظ، در واقع یک «هیدرولیک زیستی» است. یعنی خون باید با فشار وارد شود و همانجا بماند. حالا تصور کنید لولههای این سیستم (رگها) به خاطر چربی خون، سیگار یا فشار خون بالا، کمی رسوب گرفته باشند یا خاصیت کشسانیشان را از دست داده باشند. در این حالت، هرچقدر هم که مغز فرمان بدهد، جسم توانِ اجرای آن را ندارد. اینجاست که میگوییم بدن دارد تقاص بیتوجهی به سلامت عمومی را پس میدهد.
۲. عوامل هورمونی
هورمون تستوسترون مثل بنزین برای موتور میل جنسی مردانه است. در اتاق درمان، زیاد میبینم مردانی را که بهخاطر استرس مزمن یا بالا رفتن سن، سطح این هورمون در بدنشان افت کرده است. وقتی سوخت نباشد، هرچقدر هم استارت بزنید، موتور روشن نمیشود. این یک مسئله کاملا بیولوژیک است و اصلا ربطی به «مردانگی» یا «قدرت اراده» شما ندارد.
۳. عوامل روانشناختی
این بخش، تخصصِ اصلی من در این اتاق است. گاهی بدن سالمِ سالم است، رگها باز هستند و هورمونها هم میزانه؛ اما یک «نویز» در مغز اجازه نمیدهد فرمان صادر شود.
- اضطراب عملکرد: بزرگترین دشمن! مرد طوری نگرانِ «آبرو» یا «رضایت طرف مقابل» است که مغزش در وضعیت قرمز (جنگ و گریز) قرار میگیرد. در وضعیت جنگی، بدن خون را به دست و پا میفرستد تا فرار کنید، نه به اندام جنسی!
- افسردگی و اضطراب: وقتی روحتان خاکستری است، رنگِ لذت از یادتان میرود. در افسردگی، مرکز پاداش در مغز خاموش میشود و طبیعی است که بدن واکنشی نشان ندهد.
۴. عوامل دارویی و سبک زندگی
گاهی وقتها، ماجرا زیر سر همان قرصی است که برای فشار خون یا افسردگی میخورید. من بارها دیدهام که مراجع با تغییر هوشمندانه داروی زیر نظر پزشک، حالش خوب شده است. یا مثلا مصرف الکل و مواد مخدر؛ اینها شاید در کوتاهمدت حس رهایی بدهند؛ اما در بلندمدت، سیستم عصبی را که مسئول انتقال پیامهای جنسی است، کند و کرخت میکنند.
۵. عوامل عصبی
گاهی سیمکشی این سیستم مشکل پیدا میکند. بیماریهایی مثل اماس، پارکینسون یا حتی آسیبهای دیسک کمر میتوانند مسیر پیامرسانی از مغز به اندامها را مختل کنند. مثل این است که تلفن را بردارید اما بوقِ آزاد نشنوید؛ پیام ارسال میشود، اما به مقصد نمیرسد.
درمان اختلال نعوظ

در دنیای واقعیِ طبابت و روانشناسی، ما با «انسان» طرفیم نه با ربات. برای همین، نسخهی هر کسی با دیگری فرق میکند. من وقتی به مراجعم نگاه میکنم، باید تصمیم بگیرم که آیا او فقط به یک «تکانهی فیزیکی» نیاز دارد یا ریشهی ماجرا در جای دیگری است.
۱. درمان اختلال نعوظ با دارودرمانی
گاهی بدن برای شروع دوباره، نیاز به یک هل دادنِ کوچک دارد. داروهایی که به عنوان مهارکنندههای PDE5 شناخته میشوند (مثل همان قرصهای معروفی که همه میشناسند: سیلدنافیل، تادالافیل و…)، جادو نمیکنند؛ آنها فقط مسیر خونرسانی را تسهیل میکنند.
من همیشه به مراجعانم هشدار میدهم: «این قرصها کلیدِ روشن کردنِ میل جنسی نیستند، آنها فقط لولههای سیستم را باز میکنند.» نکتهی حیاتی اینجاست که مصرف خودسرانه، بهخصوص اگر فرد مشکل قلبی داشته باشد، میتواند خطرناک باشد. دارو باید زیر نظر پزشک باشد تا «امنیت» قربانی «سرعت» نشود.
۲. درمان روانشناختی اختلال نعوظ
اینجا جایی است که ما سراغ «نرمافزار» میرویم. اگر بدن سالم است اما در لحظهی موعود قفل میکند، یعنی یک گره روانی وجود دارد. در اتاق درمان، ما روی اضطراب عملکرد کار میکنیم. من از مراجع میخواهم که آن «دوربین مداربستهای» را که در ذهنش کار گذاشته و مدام دارد کیفیت نعوظش را چک میکند، خاموش کند.
تکنیکهای آرامسازی، سکستراپی و بازسازی اعتمادبهنفسِ آسیبدیده، ستونهای این درمان هستند. هدف ما این است که مرد دوباره با بدن خود رفیق شود، نه اینکه آن را مثل یک ابزار تحت فشار ببیند.
۳. درمان ترکیبی: رواندرمانی و قرص قوی اختلال نعوظ
راستش را بخواهید، تجربهی من نشان داده که درمان ترکیبی اغلب موفقترین راه است. چرا؟ چون اختلال نعوظ معمولا یک چرخهی باطل ایجاد میکند: «مشکل جسمی باعث استرس میشود، و استرس مشکل جسمی را تشدید میکند.»
در این روش، ما از یک «قرص قوی» (با تایید پزشک) استفاده میکنیم تا مراجع در کوتاهمدت موفقیت را تجربه کند و اعتمادبهنفسش بازگردد (اثر فیزیکی)؛ و همزمان در جلسات رواندرمانی، ریشههای اضطراب را میخشکانیم (اثر ماندگار). این یعنی دارو نقش «داربست» را بازی میکند تا ما بتوانیم دیوار اعتمادبهنفس را دوباره از نو بچینیم. وقتی دیوار محکم شد، داربست را جمع میکنیم.
طبقهبندی اختلال نعوظ
وقتی به یک مراجع کمک میکنم تا مشکلش را ریشهیابی کند، انگار داریم با هم یک نقشهی گنج را بررسی میکنیم تا ببینیم مسیر کجا مسدود شده است.
در علم روانشناسی و پزشکی، ما این اختلال را به سه دستهی اصلی تقسیم میکنیم. شناخت این دستهها برای مراجع من، اولین قدم رهایی است؛ چون وقتی بفهمی «ماهیت» مشکلت چیست، ترسِ ناشی از ابهام از بین میرود.
۱. اختلال نعوظ عضوی یا ارگانیک
این یعنی ریشهی ماجرا کاملا در فیزیک و بیولوژی بدن است. در این حالت، سیستم سختافزاری بدن با مانع روبرو شده است. من معمولا وقتی میبینم مراجع در هیچ شرایطی (حتی در خواب یا هنگام بیداری صبحگاهی) نعوظ را تجربه نمیکند، به این گزینه شک میکنم.
مسائلی مثل بیماریهای قلبی عروقی، دیابت، اختلالات عصبی یا نامیزان بودن هورمونها در این دسته قرار میگیرند. در اینجا، بدن واقعا میخواهد همکاری کند، اما توانِ فیزیکیاش را ندارد.
۲. اختلال نعوظ روانی یا سایکوژنیک
این بخش، دقیقا همان چیزی است که پای مراجع را به اتاق من باز میکند. در اختلال سایکوژنیک، جسم فرد مثل ساعت کار میکند، آزمایشها بینقص هستند و رگها کاملا باز؛ اما «ذهن» اجازه نمیدهد فرآیند تکمیل شود.
نکتهی جالب و گاهی کلافهکننده برای مراجع این است که او ممکن است در تنهایی یا هنگام بیداری صبحگاهی هیچ مشکلی نداشته باشد؛ اما به محض اینکه در موقعیت رابطه با پارتنر قرار میگیرد، همه چیز متوقف میشود. این یعنی «نرمافزار» دچار باگ شده است؛ عواملی مثل اضطراب شدید، افسردگی، ترس از قضاوت شدن یا مشکلات عمیق عاطفی با همسر در این طبقه جا میگیرند.
۳. اختلال نعوظ مختلط
واقعیت این است که در اکثر مراجعانی که من میبینم، مرز باریکی بین جسم و روان وجود دارد. این شایعترین نوع است. تصور کنید مردی به دلیل سن یا کمی چربی خون، دچار یک ضعف خفیف جسمی در نعوظ میشود (عامل عضوی).
همین یکبار ناکامی باعث میشود او دفعهی بعد به شدت مضطرب شود (عامل روانی). حالا این استرس، آن ضعف خفیف قبلی را چند برابر میکند. در واقع جسم و روان در یک چرخهی معیوب، حال همدیگر را بدتر میکنند. در درمانِ این دسته، ما باید همزمان هم به فکر تقویت بدن باشیم و هم به فکر آرام کردن ذهن.
تشخیص اختلال نعوظ در روانشناسی
من معمولا در جلسات اول، این تفاوتها را برای مراجع توضیح میدهم تا خودش هم مثل یک ناظر به وضعیتش نگاه کند:
| شاخص تشخیص | اختلال با ریشه روانی | اختلال با ریشه جسمی |
| نحوه شروع | معمولا ناگهانی و به دنبال یک اتفاق یا استرس | تدریجی و در طول ماهها یا سالها |
| نعوظ شبانه/صبحگاهی | معمولا وجود دارد و با کیفیت خوب است | ضعیف است یا اصلا وجود ندارد |
| تداوم در موقعیتها | در شرایط خاص (مثلا با پارتنر) مختل میشود | در همه شرایط (حتی تنهایی) وجود دارد |
| میل جنسی | معمولا وجود دارد اما با ترس همراه است | ممکن است به دلیل هورمونی به شدت کاهش یابد |
| پاسخ به تحریک | نوسانی است (گاهی خوب، گاهی بد) | به ندرت و به سختی اتفاق میافتد |
لیست گامهای تشخیصی در اتاق درمان
اگر بخواهیم مسیر گامبهگام را به صورت لیست مرور کنیم، من به عنوان روانشناس این مسیر را با مراجع طی میکنم:
در فرآیند تشخیص، ما از یک رویکرد زیستی روانی اجتماعی (Biopsychosocial) استفاده میکنیم. یعنی من به عنوان درمانگر مراجع را تنها یک «بدن» یا تنها یک «روان» نمیبینم؛ بلکه او را در شبکهای از هورمونها، افکار و روابطش تحلیل میکنم. گامهای علمی این بررسی به شرح زیر است:
۱. تحلیل الگوی زمانی و موقعیتی
ما در اینجا به دنبال تمایز بین اختلال مداوم (Generalized) و موقعیتی (Situational) هستیم.
- اگر مراجع فقط در زمانهای خاص (مثلا خستگی مفرط اواخر هفته یا صرفا با یک شریک جنسی خاص) دچار مشکل میشود، فرضیه بر روی عوامل محیطی و خستگی فیزیولوژیک متمرکز است.
- اما اگر اختلال در تمامی موقعیتها و به صورت پایدار تکرار شود، بررسیهای دقیقتر بالینی ضرورت مییابد.
۲. غربالگری پاتولوژیهای روانشناختی
اختلال نعوظ اغلب یک «نشانه» (Symptom) است، نه یک «بیماری» مستقل.
- ما از ابزارهای سنجش برای شناسایی افسردگی اساسی (MDD) و اختلال اضطراب فراگیر (GAD) استفاده میکنیم؛ چرا که کاهش میانجیهای عصبی مثل دوپامین در افسردگی، مستقیماً بر مدار پاداش و تحریک جنسی اثر میگذارد.
- همچنین بررسی تروماهای جنسی یا تجربیات تحقیرآمیز گذشته برای شناسایی بلوکهای روانی ناخودآگاه الزامی است.
۳. ارزیابی فیزیکی از طریق سنجش نعوظ شبانه
این شاخص، مرز بین نورولوژی و روانشناسی است.
- به طور طبیعی، مردان در فاز REM خواب، چندین بار نعوظ را تجربه میکنند. اگر مراجع نعوظ صبحگاهی یا شبانه داشته باشد، ثابت میشود که مکانیسمهای عصبی-عروقی (Neurovascular) سالم هستند و اختلال ریشه در «مهارکنندههای روانی» دارد.
۴. تحلیل رابطه و صمیمیت
در اینجا از نگاه سیستمعامل خانواده به مسئله مینگریم.
- ما به دنبال شناسایی «تعارضات حلنشده» هستیم. خشم ابراز نشده (Passive-Aggressive) نسبت به شریک عاطفی میتواند به صورت ناهشیار منجر به افت عملکرد جنسی شود.
- صمیمیت عاطفی (Emotional Intimacy) بستر لازم برای آزادسازی اکسیتوسین است که نقش تسهیلکنندهای در پاسخ جنسی دارد.
۵. بررسی پروفایل دارویی و بیوشیمیایی
بسیاری از داروها از طریق مداخلات هورمونی یا اثر بر سیستم عصبی خودمختار، عملکرد جنسی را مختل میکنند:
- SSRIها (ضدافسردگیها)، بتا-بلاکرها (داروهای فشار خون) و برخی داروهای گوارشی از متهمان اصلی هستند.
- همچنین اثرات سمی (Toxic) الکل، نیکوتین و مواد مخدر بر روی اندوتلیوم عروق مستقیما جریان خونِ لازم برای نعوظ را کاهش میدهد.
۶. ارزیابی شناختی و طرحوارههای جنسی
در این مرحله، فکرهای اتوماتیک مراجع در لحظه تحریک (In-situ) بررسی میشود.
- پدیدهای به نام «تمرکز تماشاگرانه» (Spectatoring) مورد ارزیابی قرار میگیرد؛ یعنی زمانی که فرد به جای تجربه لذت، از بدن خود خارج شده و مانند یک ناظر منتقد، در حال ارزیابی عملکرد خودش است.
- این تحریفهای شناختی، سیستم سمپاتیک را فعال کرده و با ترشح نوراپینفرین باعث انقباض عروق و از دست رفتن نعوظ میشود.
راهکار های درمانی اختلال نعوظ توسط درمانگر
وقتی جلسهی اول به پایان میرسد و مراجع میخواهد از جایش بلند شود، معمولا چند لحظه مکث میکند. من در آن ثانیههای آخر، این چند نکتهی طلایی را به او یادآوری میکنم؛ نکاتی که چکیدهی سالها تجربه در این اتاق است:
| باور سمی (آنچه در سر شما میگذرد) | راهکار پیشنهادی درمانگر |
| مردانگی یعنی همیشه آماده بودن. | به بدنت اجازه بده گاهی «نه» بگوید. |
| اگر نعوظ کامل نشود، پارتنرم تحقیر میشود. | درباره احساس و اضطرابت حرف بزن، نه فقط عملکردت. |
| قرص، تنها راه نجات من است. | دارو را به عنوان «عصا» ببین، نه کلِ درمان. |
| من باید مثل بازیگران پورن باشم. | استانداردهای غیرواقعی را از ذهنت پاک کن. |
لیست گامهای طلایی برای آشتی با بدن
این ۵ گام، چکیدهی تمام آن چیزی است که یک مرد برای شروع مسیر بهبودی نیاز دارد:
- گام اول: تمرین «تماشاگر نبودن» (Stop Spectatoring): در حین رابطه از کالبد خود خارج نشوید تا عملکردتان را چک کنید. هرگاه دیدید ذهنتان دارد میپرسد «الان در چه وضعیتی هستم؟» سریعا تمرکزتان را به حس لامسه و لذت لحظهای برگردانید.
- گام دوم: تکنیک تمرکز حسی (Sensate Focus): مدتی رابطه جنسی کامل را ممنوع کنید. فقط روی نوازش و لمس بدن یکدیگر تمرکز کنید بدون اینکه فشاری برای رسیدن به نعوظ یا انزال داشته باشید. این کار «اضطراب عملکرد» را به صفر میرساند.
- گام سوم: مدیریت سبک زندگی عروقی: یادتان باشد هر چیزی که برای قلب بد است، برای نعوظ هم بد است. پیادهروی روزانه و کاهش مصرف نیکوتین، خونرسانی به بافتهای حساس را بهبود میبخشد.
- گام چهارم: پذیرش نوسان: بهبودی خطی نیست. ممکن است یک شب عالی باشید و شب دیگر نه. این به معنی شکست درمان نیست؛ این یعنی شما یک انسانِ زنده و تحت تاثیر محیط هستید.
- گام پنجم: شفافیت عاطفی: سکوت، بزرگترین دشمن درمان است. وقتی با شریکتان درباره این چالش گفتگو میکنید، او را از یک «قاضی» به یک «همتیم» تبدیل میکنید.
جمع بندی مقاله اختلال نعوظ
میدانم که هر داستانی منحصربهفرد است و شاید سوالاتی داشته باشید که در متن به آنها اشاره نشده است. ما در اینجا (بخش نظرات) همچنان به روی شما باز است:
- سوالات خود را بپرسید: هرگونه ابهام، نگرانی یا تجربهای را که دارید، در قسمت نظرات پایین همین صفحه بنویسید.
- پاسخگویی تخصصی: روانشناسان و متخصصان ما تمام کامنتهای شما را با دقت مطالعه میکنند.
- زمان پاسخگویی: ما متعهد هستیم که به سوالات شما در کمتر از ۲۴ ساعت پاسخ دهیم.
- حریم خصوصی: اینجا یک فضای امن و حرفهای است؛ شما میتوانید سوالاتتان را با نام مستعار بپرسید تا حریم خصوصیتان کاملا حفظ شود.
سوالات متداول مقاله اختلال نعوظ چیست
آیا من تنها کسی هستم که در این سن دچار اختلال نعوظ شدهام؟
اصلا اینطور نیست. شاید باورت نشود، اما اختلال نعوظ یکی از شایعترین مراجعات مردان است. از جوان ۲۰ ساله گرفته تا مرد ۷۰ ساله. تو تنها نیستی، فقط مردها معمولا درباره این موضوع سکوت میکنند.
چطور بفهمم که ریشه اختلال نعوظ من یک مشکل جسمی است یا فقط توی ذهنمه؟
من همیشه میپرسم: «صبحها که بیدار میشوی، وضعیت چطور است؟» اگر صبحها نعوظ داری، یعنی بدنت سالم است و علت اختلال نعوظ تو به احتمال زیاد ریشههای روانشناختی مثل استرس یا اضطراب دارد.
من زیاد فیلم پورن میبینم؛ ممکنه اختلال نعوظ من به خاطر این باشه؟
بله، متأسفانه پورنوگرافی مغز را به تحریکهای غیرواقعی عادت میدهد. وقتی مغز با پورن بمباران میشود، در دنیای واقعی با یک پارتنر معمولی دچار اختلال نعوظ ناشی از پورن میشود، چون دیگر آن محرکهای شدید وجود ندارند.
آیا استرسهای کاری و مالی من میتونه باعث اختلال نعوظ بشه؟
صددرصد. وقتی مغزت درگیر چک و اجارهخانه است، بدن در حالت «بقا» قرار میگیرد. در حالت بقا، خون به جای اندام جنسی، به عضلات قلب و دست و پا میرود و نتیجهاش میشود اختلال نعوظ موقت.
من دیابت دارم؛ آیا اختلال نعوظ من به خاطر قند خونمه؟
دیابت میتواند به رگها و اعصاب آسیب بزند. اختلال نعوظ در بیماران دیابتی شایع است، اما خبر خوب این است که با کنترل قند خون و تمرینات روانشناختی، کیفیت رابطه میتواند دوباره برگردد.
آیا سیگار کشیدن یا قلیان باعث شده کیفیت نعوظ من پایین بیاد؟
شک نکن. نیکوتین رگهای خونی را تنگ میکند. وقتی خون نتواند به راحتی جریان پیدا کند، اختلال نعوظ عروقی رخ میدهد. ترک سیگار اولین قدم درمانیِ خیلی از مراجعان من است.
چرا هرچی بیشتر بهش فکر میکنم، اختلال نعوظ من بدتر میشه؟
چون دچار «اضطراب عملکرد» شدهای. تو در حین رابطه، به جای لذت بردن، داری مثل یک ناظر بدنت را چک میکنی. همین فشار ذهنی، مستقیم باعث تشدید اختلال نعوظ میشود.
میترسم همسرم فکر کنه دیگه دوسش ندارم؛ اختلال نعوظ من رابطهمون رو خراب میکنه؟
اگر سکوت کنی، بله. پارتنر تو ممکن است این موضوع را به جذابیت خودش ربط دهد. اما اگر بداند که این یک اختلال نعوظ پزشکی یا روانی است، میتواند بزرگترین حامی تو در درمان باشد.
آیا خودارضایی در جوانی باعث شده الان دچار اختلال نعوظ بشم؟
خودِ عمل خودارضایی آسیب فیزیکی نمیزند، اما اگر به روشی سریع و با استرس انجام شده باشد، مغز یاد میگیرد که سریعاً مدار را ببندد و این الگوی غلط باعث اختلال نعوظ در رابطه میشود.
آیا مصرف قرصهایی مثل ویاگرا برای درمان اختلال نعوظ من خطرناکه؟
اگر بدون مشورت پزشک و خودسرانه باشد، بله؛ بهخصوص برای قلب. دارو فقط یک مسکن موقت برای درمان اختلال نعوظ است، نه حلکنندهی ریشهی اصلی.
من مدتیه خیلی غمگینم؛ ممکنه افسردگی دلیل اختلال نعوظ من باشه؟
دقیقاً. افسردگی یعنی کاهش مواد شیمیایی لذتبخش در مغز. وقتی لذتی در کار نباشد، بدن هم واکنشی نشان نمیدهد. درمان روانشناختی اختلال نعوظ در اینجا با بهبود خلقوخوی تو شروع میشود.
آیا این داروهای گیاهی عطاری واقعاً برای اختلال نعوظ معجزه میکنن؟
گول تبلیغات را نخور. بسیاری از این داروها استاندارد نیستند و عوارض پیشبینی نشدهای دارند. برای درمان قطعی اختلال نعوظ، باید مسیر علمی را طی کنی.
درمان روانشناختی اختلال نعوظ من چقدر طول میکشه؟
این یک مسابقه نیست، یک مسیر است. معمولاً بین ۸ تا ۱۲ جلسه زمان لازم است تا ریشههای اضطراب شناسایی شوند و با تمرینات خانگی، بهبود نعوظ حاصل شود.
آیا اختلال نعوظ من دائمیه یا راهی برای برگشت وجود داره؟
تقریباً در ۹۰ درصد موارد، با ریشهیابی درست و صبر، این مشکل کاملاً قابل حل است. بدنت فقط به کمی زمان و مراقبت نیاز دارد تا دوباره به حالت طبیعی برگردد.